سیستم M-health

Mhealth ( که به صورت m-health یا سلامت سیار) واژه ای است که برای ممارست طب و سلامت عموم استفاده می شود، توسط ابزارهای سیار پشتیبانی می شود. این واژه اساساً برای استفاده از ابزار ارتباطی سیار، مانند تلفن موبایل، رایانه های tablet، PDAها، برای اطلاعات و خدمات سلامتی (بهداشتی) و هم چنین حالات احساسی را تحت تاثیر قرار می دهد. Mhealth به عنوان زیر مجموعه ای از chealth ظاهر گردیده جهت استفاده از اطلاعات و تکنولوژی ارتباطی (ICT)، مانند کامپیوترها، تلفن های موبایل، ماهواره ی ارتباطی، مانیتورهای بیمار و غیره، برای خدمات و اطلاعات بهداشتی. کاربردهای Mhealth شامل استفاده از وسایل (ابزارهای) سیار در جمع آوری اطلاعات بهداشتی بالینی و اجتماعی است، تحویل این اطلاعات به پزشکان، محققان، و بیماران، مشاهده ی علائم حیاتی بیمار بدون رنگ و تدارک مراقبت مستقیم (بوسیله ی تجویز دارویی سیار از راه دور) است.

در حالی که Mhealth در ملت های صنعتی کار برد داشت، این مبحث در سالهای اخیر بگونه ای وسیع در کشورهای در حال توسعه نیز ظاهر شد که از نفوذ سریع تلفن موبایل در ملت هایی با حقوق کم (پایین) نشأت می گرفت. پس این مبحث به عنوان ابزاری برای ارائه ی دسترسی بیشتر به بخش های وسیع تر جمعیت در کشورهای در حال توسعه تبدیل شد، همانگونه که ظرفیت سیستم های بهداشتی (سلامتی) در این کشورها بالاتر رفت تا کیفیت مراقبت های پزشکی ارائه گردد.

در Mhealth، پروژه ها با اهداف متنوعی انجام می شوند، که شامل دسترسی بیشتر به اطلاعات سلامتی و پزشکی (به خصوص برای جمعیت هایی که دسترسی مشکل است)؛ توانایی پیشرفته برای تشخیص و پی گیری بیماری ها؛ هماهنگی بجا، اطلاعات سلامت عموم قابل تعقیب بیشتر؛ و دسترسی وسیع به آموزش پزشکی کنونی و آموزش برای کارکنان بهداشت است

طبق گفته ی تحلیل گر BergInsight، تقریباً 8/2 میلیون بیمار در سر تا سر جهان از سرویس های مانیتور خانگی بر طبق ابزاری با اتصالی کامل تا پایان سال 2012 استفاده می کرده اند. این رقم شامل بیمارهایی که از ابزارهای آگاهی دهنده متصل به کامپیوتر شخصی یا تلفن موبایل استفاده می کنند نمی شود. این  ارقام تنها شامل سیستم هایی مبتنی بر موبایل هلتث بوده است . BergInsight پیش بینی می کند که تعداد سیستم های نظارت خانگی با ظرفیت های اتصالی کامل با نرخ رشد ترکیبی (CAGR) 26/9 در صد بین 2011 و 2017 رشد می کند و به 904 میلیون اتصال جهانی تا پایان زمان پیش بینی شده می رسد. تعداد این ابزارهای که اتصال سلولی را تکمیل می کنند از 73/0 میلیون در 2011 به تقریباً 03/1 میلیون در 2012 رسیدند، و اینگونه طرح ریزی شده اند که در CAGR 3/46 در صد از 10/7 میلیون در 2017 افزایش می یابند.

کلینیک مالاریا در تانزانیا با برنامه ی پیامک جهت استفاده ی تلفن های موبایل برای تحویل  واکسن مالاریا یاری رساند. Ehealth سیار یا Mhealth اساساً استفاده از ارتباطات از راه دور سیار و تکنولوژیهای چند رسانه ای که عمدتاً با سیستم های مراقبتی بی سیم و سیار تکمیل می شوند را شامل می گردند . این مبحث در واقع در برگیرنده ی استفاده از ارتباط از راه دور سیار و تکنولوژیهای چند رسانه ای در تحویل مراقبت های پزشکی است. واژه ی Mhealth توسط پروفسور Robert Istepamian با عنوان «ظهور ارتباطات سیار و تکنولوژیهای شبکه برای مراقبتهای پزشکی» ابداع گردید.

تعریفی که در سال 2010 در بنیادی برای موسسات ملی بهداشت (سلامت) (FNIH) استفاده شد «تحویل خدمات پزشکی از طریق ابزارهای ارتباطی سیار بود».

هنگامی که برخی پروژه ها تنها در زمینه ی Mhealth کار شده اند ارتباط میان Mhealth و ehealth شک ناپذیر است. برای مثال، یک پروژه ی Mhealth که از تلفن های موبایل برای دسترسی به اطلاعات درباره ی نرخ HIV/AIDS استفاده می کند به یک سیستم ehealth نیز برای مدیریت، ذخیره و ارزیابی اطلاعات نیاز دارد. بنابراین، پروژه های ehealth اکثر اوقات به عنوان ستون فقرات پروژه های Mhealth عمل می کنند.